กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 125 ความผิดหนักเบาต้องพิจารณา ควรค่าแก่การลงโทษ
“เจ้าคือฉู่หรานสินะ ตามข้ามาเถอะ”
“หลังจากนี้ เจ้าเรียกข้าว่าศิษย์อาได้เลย”
หวงอี้มองฉู่หรานที่อยู่ตรงหน้า บนใบหน้าเผยให้เห็นความรู้สึกอิจฉาเล็กน้อย
เขากับเฟิงอู๋ซิวเป็นศิษย์ร่วมสำนักเดียวกัน ได้รับการดูแลจากเฟิงอู๋ซิวมาตั้งแต่เด็ก สำหรับเขาแล้วเฟิงอู๋ซิวเปรียบเสมือนอาจารย์คนหนึ่ง
เมื่อมองฉู่หรานที่อยู่ตรงหน้า ในใจของหวงอี้จึงรู้สึกใกล้ชิดอย่างยิ่ง
“ขอรับ ศิษย์อา”
ฉู่หรานพยักหน้า สำหรับหวงอี้นั้นในใจของเขาค่อนข้างให้การยอมรับอยู่ไม่น้อย
เมื่อติดตามหวงอี้ ทั้งสองก็เดินทางไปยังยอดเขาป้าเจี้ยน
ภายในยอดเขาป้าเจี้ยนนั้นมีความแตกต่างจากยอดเขาซางเจี้ยนอย่างมาก