กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 112 บ่มเพาะกระบี่สิบปี ทะลวงสู่ขั้นกำเนิดปราณ
“ศิษย์น้อง เอาเช่นนี้เป็นอย่างไร”
“เจ้าต้องการสิ่งใด บอกศิษย์พี่มาได้เลย ศิษย์พี่จะแลกเปลี่ยนกับเจ้าเอง”
หลงอ้าวไม่ยอมละความพยายามที่จะเอากระบี่วิญญาณจากมือของฉู่หราน กลับเปลี่ยนวิธีเจรจาแทน
ทั้งข่มขู่ทั้งล่อลวงทำมาหมดแล้ว ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่คือวิถีทางแบบราชวงศ์ที่เขาคุ้นเคย
“ศิษย์พี่ต้องขออภัยด้วย แต่ในเมื่อกระบี่วิญญาณเล่มนี้เลือกข้าแล้ว”
“ข้าก็ไม่อาจตัดใจมอบให้ศิษย์พี่ได้”
“ศิษย์พี่หญิง เราไปกันเถอะ”
ฉู่หรานส่ายหน้า ปฏิเสธหลงอ้าวอย่างไม่ถ่อมตนและไม่โอหัง
กระบี่วิญญาณเล่มนี้ประเมินค่ามิได้ อีกทั้งเขาที่อยู่บนยอดเขาซ่อนกระบี่แห่งนี้ ก็ไม่ได้ขาดแคลนทั้งอาหารการกิน เคล็ดวิชา หรือทรัพยากรใดๆ