กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 109 วิถีแห่งยอดกระบี่ ยากลำบากแต่ไร้ความเกรงกลัว
ทว่ายังไม่ทันได้ก้าวเดินไปไกลนัก ก็มีคนกลุ่มหนึ่งเดินสวนเข้ามาในหอเก็บคัมภีร์
“ศิษย์น้องหญิง นี่คือผู้ใดกัน เหตุใดเจ้าถึงได้ดูสนิทสนมกับเขาถึงเพียงนี้”
“หรือว่าจะเป็นศิษย์น้องจากยอดเขาซ่อนกระบี่ของเจ้า?”
คนที่เป็นหัวหน้ามีใบหน้าเปื้อนยิ้มราวกับสายลมฤดูใบไม้ผลิ กิริยาท่าทางเผยให้เห็นถึงความสูงส่ง
แต่ในความสูงส่งนั้นกลับแฝงไปด้วยความหยิ่งยโสอย่างเข้มข้น
คนผู้นี้คือยอดกระบี่แห่งยอดเขาปราบกระบี่ เป็นศิษย์อันดับหนึ่งในบรรดาศิษย์สายใน และเป็นองค์ชายลำดับที่หนึ่งแห่งราชวงศ์ปัจจุบัน นามว่าหลงอ้าว
“ศิษย์พี่หลง นี่คือศิษย์น้องเล็กที่ท่านพ่อรับเข้ามา และยังเป็นศิษย์น้องเพียงคนเดียวของข้าด้วย”