กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 74 สู้กับขอบเขตเซียน น่าเสียดายที่ไม่ได้เกิดในยุคสมัยเดียวกัน
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!”
“ช่างเป็นคำพูดที่ว่า ขิงยิ่งแก่ยิ่งเผ็ดได้ดีจริงๆ!”
“เจ้าคนรุ่นหลังอย่างเจ้าก็นับว่ามีฝีมือไม่น้อย คนที่กล้าปลดปล่อยจิตสังหารต่อหน้าข้าเช่นนี้ มีไม่มากนักหรอก”
“เพียงแค่เจ้าตอบตกลงยอมสวามิภักดิ์ แดนใต้ก็จะยังคงอยู่ภายใต้การควบคุมของเจ้าเช่นเดิม”
“ข้าจะแต่งตั้งให้เจ้าเป็นอ๋อง อยู่เหนือคนนับหมื่นใต้คนเพียงผู้เดียว เจ้าว่าอย่างไร!”
แววตาของหนานกงป้าที่มองมายังคงเต็มไปด้วยความชื่นชมอย่างไม่เสื่อมคลาย แม้ว่าในดวงตาของฉู่หรานจะกำลังพุ่งพล่านไปด้วยจิตสังหารก็ตาม
แต่เขากลับรู้สึกยินดี เพราะเขามองเห็นภาพลักษณ์ในวัยเยาว์ของตนเองจากดวงตาของฉู่หราน