กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 67
“ข้าเห็นว่า ปล่อยให้ฉู่หรานกับกัวอิ่งเข้ามาเถอะ”
“นั่นสิ อย่างไรเสียก็แค่ร้อยคน ต่อให้ทั้งหมดเป็นนักฆ่าพลีชีพ ก็ไม่ส่งผลกระทบใดต่อพวกเราอยู่แล้ว”
“ร้อยคนไม่น่าเกรงขามเลยสักนิด ข้าว่าฉู่หรานคนนี้คงจะมาแก้แค้นแทนกัวอิ่งกระมัง?”
“ข้าว่ามีความเป็นไปได้สูงทีเดียว อย่างไรเสียก็ได้ยินมาว่าทั้งสองคนอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก”
ผู้อาวุโสและผู้ดูแลคนอื่นๆ ต่างเริ่มวิพากษ์วิจารณ์กันขึ้นมา
ความเห็นของทุกคนแทบจะเป็นไปในทิศทางเดียวกัน คือต้องการให้ฉู่หรานและคนอื่นๆ เข้ามา
อย่างไรเสียก็แค่ร้อยคน ต่อให้เป็นนักฆ่าพลีชีพทั้งหมด ก็ไม่อาจเป็นภัยคุกคามต่อตระกูลกัวได้
แม้จะเป็นเพียงการตกลงในเรื่องที่ไม่น่าแปลกใจอะไร