กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 54 หนึ่งวัน ก็เข้าสู่การหลอมผิว
ฉู่หางที่อยู่ด้านข้างชะงักไปเล็กน้อย เขาไม่คาดคิดเลยว่าฉู่หรานในวัยเพียงเท่านี้จะมีมารยาทเช่นนี้
ในใจเขารู้สึกดีต่อฉู่หรานเพิ่มขึ้นมาอีกเล็กน้อย
ถึงอย่างไรแม้เขาจะแซ่ฉู่ แต่ก็ไม่ใช่คนตระกูลฉู่ หากแต่เป็นเพราะได้นั่งในตำแหน่งหัวหน้าผู้ฝึกสอนจึงได้รับพระราชทานแซ่ฉู่มา
ยามปกติ คนตระกูลฉู่มองเขาแล้วแทบจะไม่ทักทายเลยด้วยซ้ำ
ในสายตาของพวกเขา ทาสก็คือทาส หัวหน้าผู้ฝึกสอนก็เป็นเพียงทาสที่เปลี่ยนชื่อเรียกเท่านั้น
“คุณชายสี่เกรงใจเกินไปแล้ว”
แม้ฉู่หางจะประหลาดใจ แต่ก็รีบตั้งสติกลับมาอย่างรวดเร็ว
อย่างไรเสียฉู่ฉียังอยู่ตรงนี้ เขาจะเสียมารยาทไม่ได้ อีกฝ่ายทำความเคารพเขาถือเป็นเรื่องที่อีกฝ่ายรู้จักกาลเทศะ