กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 46 ความลึกลับของกัวอิ่ง เริ่มต้นทะลวงสิบสองเส้นชีพจร
“อีกไม่นาน เจ้าจะรู้สึกโชคดีกับการตัดสินใจของเจ้าเอง”
กัวอิ่งยิ้มอย่างมีเลศนัย ฝีเท้าของนางดูเบาสบายขึ้นมาก ราวกับกำลังมีความสุข
“โชคดีงั้นหรือ?”
“ดูท่าทางแล้ว เจ้าเองก็ซ่อนอะไรไว้ไม่น้อยเลยนะ”
ฉู่หรานยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย เขาไม่ได้คิดอะไรมากกับคำพูดของกัวอิ่ง
จากนั้นจึงรีบก้าวตามนางไปติดๆ
...
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เผลอเพียงครู่เดียวก็ผ่านไปครึ่งปีแล้ว
ในช่วงครึ่งปีที่ผ่านมา กัวเทียนก็รักษาคำพูด ไม่เคยมาที่นี่เพื่อรบกวนพวกเขาอีกเลย