กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 27 ละทิ้งจุดด้อย แสดงจุดเด่น
สีหน้าของหลิวหู่เปลี่ยนไปเล็กน้อยเมื่อสัมผัสได้ถึงปราณโลหิตที่พลุ่งพล่านในตัวฉู่หราน
ในใจเขารู้สึกตึงเครียดขึ้นมา ในฐานะทาสฝึกยุทธ์ที่โดดเด่นที่สุด
เขามีความสามารถในการควบคุมโลหิตปราณไม่ด้อยไปกว่าฉู่หราน หรืออาจจะเหนือกว่าฉู่หรานอยู่เล็กน้อยด้วยซ้ำ
แต่ถึงกระนั้น เขาก็ยังสัมผัสได้ถึงความรู้สึกอันตรายที่ฉู่หรานมอบให้
“ย้าก!”
หลิวหู่แผดเสียงคำราม สองแขนยืดออก มือหนึ่งเปลี่ยนเป็นกรงเล็บ อีกมือหนึ่งกำหมัด
ไอสังหารทั่วร่างดูเป็นธรรมชาติราวกับถูกหล่อหลอมมาอย่างดี
โลหิตปราณพุ่งทะลุออกจากร่างอย่างรุนแรง ไม่ด้อยไปกว่าฉู่หรานแม้แต่น้อย
“ปัง!”