กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 24 หญิงงามล่มเมืองผู้ตกอับ
ในดวงตาของฉู่หรานฉายแววเย็นเยียบวาบหนึ่ง ขณะที่เขากำลังจะลงมือ
ทว่าผู้ดูแลคนหนึ่งกลับก้าวเข้ามาขวางหน้าฉู่หรานไว้ พร้อมกับยิ้มแย้มกั้นกลางระหว่างคนทั้งสอง
“เจ้าพวกสารเลว กล้าดียังไงถึงมาขวางหน้าท่านเขย!”
ฉู่ชิ่งมองผู้ดูแลที่ขวางหน้าตนอยู่ สีหน้าเปลี่ยนเป็นบูดบึ้งในทันที
แม้ว่าในจวนส่วนหลังแห่งนี้ สถานะของเขาจะไม่ได้สูงส่งนัก
แต่หากจะสั่งสอนบ่าวไพร่สักคนแล้วยังถูกคนมาขวางไว้ ก็ถือว่าเสียหน้าเกินไปแล้ว
“ท่านเขยโปรดอภัยด้วยเถิด ฉู่หรานผู้นี้ต้องถูกส่งตัวไปให้คุณหนูกัวอิ่ง”