กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 14
“อ๊าก!!!”
เสียงร้องโหยหวนดังสะท้อนไปทั่วลานเล็กๆ แห่งนี้อย่างต่อเนื่อง
ความเจ็บปวดจากการที่กระดูกหักนั้นรุนแรงพอที่จะทำลายจิตใจจนทำให้คนสลบไปได้
ยิ่งไปกว่านั้น กัวซิงในตอนนี้ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดมือ
กระบองไม้ดำในมือฟาดลงไปที่แขนขวาของเด็กหนุ่มที่กำลังกุมขาของตนเองอยู่อีกครั้ง
เสียงกระดูกร้าวอีกคราดังขึ้น รูม่านตาของเด็กหนุ่มกลายเป็นสีขาวโพลนในทันที ก่อนจะหมดสติไป
สีหน้าของกัวซิงไม่มีการเปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย เขาวางกระบองไม้ดำลงบนโต๊ะ แล้วหยิบยาหม่องขึ้นมาเปิด
กลิ่นหอมอ่อนๆ โชยออกมาจากยาหม่อง กัวซิงทาลงไปเล็กน้อยแล้วเริ่มเช็ดถูให้เด็กหนุ่ม