กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 8 ชาติที่สอง สี่ขอบเขตผู้ฝึกยุทธ์ บุตรที่ถูกทอดทิ้งของตระกูลใหญ่
“มีอีกครอบครัวหนึ่งเกิดเรื่องขึ้นแล้ว”
“นี่เป็นครอบครัวที่สามของเดือนนี้แล้วไม่ใช่หรือ”
“ใช่ สภาพศพน่าเวทนาเหลือเกิน ร่างกายถูกกัดกินจนเละไปหมด”
“ได้ยินคนเฒ่าคนแก่ในเมืองบอกว่าเป็นฝีมือของสัตว์ประหลาดหิมะ”
“เหลวไหล ข้าว่าต้องเป็นหมาป่าหิมะที่หลุดเข้ามาต่างหาก”
ฉู่หรานฟังชาวบ้านรอบข้างกำลังวิพากษ์วิจารณ์ถึงต้นเหตุของเรื่องราว
ในใจอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหนาวเหน็บ แม้จะถูกคลุมด้วยผ้าขาวจนมองไม่เห็นสภาพบาดแผล
แต่จากแขนของศพที่โผล่พ้นออกมา ฉู่หรานก็มองเห็นรอยแผลฉกรรจ์ที่ถูกกัดแทะได้อย่างชัดเจน