เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 323 เทพมารศัสตรา
“เข้ามาอีก!” อิ่นจ้งตะโกนลั่นขึ้นเสียงหนึ่ง สุ้มเสียงประดุจอัสนีบาตฟาดฟัน ก้องสะท้อนไปมาอยู่บนยอดเขานี้
ณ ช่วงเวลานี้ อาการบาดเจ็บของเขากลับหายเป็นปลิดทิ้งอย่างสิ้นเชิงแล้ว ทั้งพลังฝีมือยังก้าวหน้าขึ้นไปอีกขั้น ยามที่ทั่วร่างแผ่ซ่านไอพลังอันมหาศาลออกมา ชวนให้ผู้คนอดมิได้ที่จะต้องหันมองด้วยความทึ่ง
ผู้อาวุโสแสงเหมันต์มองดูอิ่นจ้งด้วยใบหน้าถมึงทึง สองมือเปล่งประกายแสงม่วงวูบวาบ เห็นได้ชัดว่ากำลังรวบรวมท่าไม้ตายอันทรงอานุภาพยิ่งใหญ่ ทว่าในจังหวะที่เขากำลังจะลงมือนั้นเอง อิ๋งฉางชิงที่อยู่ด้านข้างก็พลันเอ่ยปากขัดขวางขึ้นมา
อิ๋งฉางชิงวางฝ่ามือลงบนศีรษะของจั้งจิ้งเหริน เหนือใจกลางฝ่ามือมีไอสีม่วงจางๆ ลอยวนเวียนอยู่ จากนั้นจึงกล่าวขึ้นเรียบๆ ว่า “ผู้อาวุโสแสงเหมันต์ อย่าเพิ่งลงมือจะดีกว่า ท่านคงไม่อยากให้ศิษย์ผู้นี้ของท่านต้องเกิดเรื่องกระมัง?”
ผู้อาวุโสแสงเหมันต์ได้ยินเช่นนั้น สีหน้าก็พลันบึ้งตึงลง เขาจ้องมองอิ๋งฉางชิงอย่างดุดันพลางกล่าวว่า “เจ้าหนุ่ม นี่เจ้ากำลังข่มขู่ข้าอยู่รึ?”
มุมปากของอิ๋งฉางชิงยกขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นรอยยิ้มที่ยากจะสังเกต แล้วกล่าวว่า “คงนับเป็นคำขู่ไม่ได้หรอก เพียงแต่คนอย่างข้าชอบตัดไฟเสียแต่ต้นลมก็เท่านั้น”
“หากท่านไม่ยอมเข้าร่วมกับพวกเรา เช่นนั้นข้าก็คงต้องลงมือเป็นนักฆ่าสังหารเขาแล้ว ในเมื่อระหว่างเขากับข้ายังมีหนี้แค้นฝังลึกต่อกันอยู่!” แม้น้ำเสียงของอิ๋งฉางชิงจะราบเรียบ แต่จิตสังหารที่แฝงอยู่กลับชวนให้ผู้คนหนาวสะท้านถึงกระดูก