เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 304 การล่มสลายของโหลวหลาน
"พวกเจ้าช่างกล้าดีนัก อาศัยกำลังเข่นฆ่าคนของเผ่ามารเราอย่างเหี้ยมโหด! รีบบอกนามของพวกเจ้ามาเดี๋ยวนี้!" เสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวพลันดังขึ้นจากด้านหลังรอยแยกห้วงสุญญะ พร้อมกับเสียงมารชวนขนพองสยองเกล้าสายหนึ่ง
เสียงมารนี้ราวกับดังมาจากห้วงนรกอเวจี เปี่ยมล้นด้วยแรงกดดันและความสะพรึงกลัวไร้ที่สิ้นสุด ทำให้ผู้คนหนาวเหน็บถึงขั้วหัวใจ
เมื่อเผชิญหน้ากับการซักไซ้กะทันหันนี้ อิ๋งฉางชิงกลับไร้ความหวาดกลัว เขากระชับกระบี่ซวนหยวนในมือ ยืนตระหง่านเงยหน้าขึ้น ตอบกลับเสียงก้อง "ผู้สังหารมาร คือผู้สืบทอดแห่งจักรพรรดิองค์แรก ตระกูลอิ๋ง!"
สุรเสียงของเขาประดุจเสียงระฆังยักษ์ ก้องกังวานในห้วงมิตินี้ แฝงไว้ด้วยความน่าเกรงขามที่ไม่อาจมองข้าม
"บัดซบ เป็นอิ๋งเจิ้งอีกแล้ว!" เสียงสบถสาปแช่งอย่างเคียดแค้นดังออกมาจากรอยแยกห้วงสุญญะ
"เกียะๆๆ ดีมาก!" ครู่ต่อมา เสียงหัวเราะอันเย็นเยียบก็ดังแทรกขึ้น
"เมื่อวันที่เผ่าเราจุติมาถึง จะเป็นเวลาที่ตระกูลอิ๋งของพวกเจ้าต้องดับสูญ!" ประโยคสุดท้ายนี้เปี่ยมด้วยจิตสังหาร ทำให้ไม่มีผู้ใดกังขาในความเคียดแค้นที่เผ่ามารมีต่อตระกูลอิ๋งแม้แต่น้อย
ทว่าทันทีที่สิ้นคำพูดนี้ รอยแยกห้วงสุญญะพลันตกสู่ความเงียบงัน ไม่ปรากฏถ้อยคำใดดังออกมาอีก