0295

⬢⬢⬢

ตอนที่ 295 เซี่ยวซานเซี่ยว

“ผนึก!” เบย์เซียนซือ ประมุขตำหนักสาขาที่สาม ยิ้มเล็กน้อยแล้วเอ่ยสองคำนี้ออกมา ราวกับว่าสองคำนี้แฝงไว้ซึ่งความลึกลับอันไร้ที่สิ้นสุด

“หรือว่าจะเป็น……………” ทันใดนั้น จอมมารไป๋ซู่เจินก็เหมือนนึกอะไรบางอย่างได้ สีหน้าพลันเปลี่ยนไปเต็มไปด้วยความตกตะลึง

เทพอมตะนิรันดร์ที่อยู่ข้าง ๆ ก็ดูเหมือนจะตระหนักว่าได้ก่อเรื่องใหญ่โตขึ้น ทั้งสองสามีภรรยาต่างมีสีหน้าจนปัญญา แต่พวกเขาก็ไม่มีทางถอยแล้ว

ในเวลาเดียวกัน ณ ดินแดนขั้วโลกเหนือ ภายในโถงใหญ่ที่พำนักของสำนักเต๋า บรรยากาศหนักอึ้งอย่างผิดปกติ

ในบรรดาสิบสองเจินเหรินแห่งสำนักเต๋า มีแปดคนมาชุมนุมกันพร้อมหน้า ทุกคนมีสีหน้าลุกโชนด้วยความพิโรธ โดยเฉพาะเจินเหรินที่เจ็ด เซียวเหยาจื่อ ยิ่งโกรธจนควบคุมไม่ได้ เขาตบโต๊ะดังปังแล้วลุกขึ้นยืน ตะโกนอย่างคนที่หมดห่วงว่า “ให้เหลือไว้ที่บ้านสองคน พวกเราหกคนไปจัดการล้างตระกูลเทพปู้กับพวกตำหนักมารสวรรค์ให้สิ้นซาก!”

“เซียวเหยา อย่าหุนหันพลันแล่น!” ซุนเอิน เจินเหรินที่ห้าซึ่งสวมชุดเต๋าสีเหลือง ยับยั้งการกระทำบุ่มบ่ามของเซียวเหยาจื่อ

“บัดนี้ผนึกใกล้จะแตกสลายแล้ว หากกองกำลังชั้นเลิศของสำนักเต๋าเราออกไปกันเกือบหมด เช่นนั้นคนของตำหนักมารสวรรค์ก็จะต้องฉวยโอกาสแทรกเข้ามาก่อนเวลา ทำลายผนึก ทำให้เผ่ามารหลุดออกมาจากผนึกได้ก่อนกำหนด เมื่อเป็นเช่นนี้ สำนักเต๋าเราก็จะกลายเป็นคนบาปชั่วกาลของมหาทวีปเก้าสูญ!” ซุนเอินกล่าวด้วยสีหน้าหนักอึ้ง