0292

⬢⬢⬢

ตอนที่ 292 บรรพชนใหญ่ตระกูลอิ๋งปะทะจักรพรรดิมารโลหิต

"เกียกๆๆ..." เสียงหัวเราะประหลาดชวนขนลุกพลันดังขึ้น ราวกับดังมาจากนรกเก้าชั้นภูมิ

"นึกไม่ถึงจริงๆ เจ้าเด็กน้อย เจ้ากลับสำเร็จ 'วรยุทธ์เฉียนคุนแต่กำเนิด' ของเจ้าเฒ่าจักรพรรดิหวงตี้ มิน่าเล่าถึงต้านทานการโจมตีหนึ่งกระบวนท่าของจักรพรรดิผู้นี้ได้! ทว่า เช่นนี้แล้ว เจ้าก็ยิ่งไม่อาจเก็บไว้ได้!" ร่างเงาเลือนรางนั้นส่งเสียงหัวเราะเย็นเยียบ แฝงไว้ด้วยไอหนาวเหน็บ

สิ้นเสียง นิ้วมือของร่างเงานั้นก็ขยับเบาๆ อีกครา ชี้ตรงไปยังอิ๋งฉางชิงอย่างดุดัน อานุภาพของดรรชนีนี้แข็งแกร่งกว่าพลังดรรชนีก่อนหน้านี้มากนัก ราวกับจะฉีกกระชากทั้งห้วงมิติให้ขาดสะบั้น

ทว่า ในช่วงคับขันเสี้ยววินาทีนั้น เงาร่างสายหนึ่งกลับปรากฏขึ้นเบื้องหน้าอิ๋งฉางชิงดุจภูตผี เงาร่างนั้นพริบตาก็ขวางพลังดรรชนีอันน่าสะพรึงกลัวนั้นไว้ได้อย่างง่ายดาย

"จักรพรรดิมารโลหิต อย่าได้กำเริบเสิบสาน!" ได้ยินเพียงเงาร่างนั้นตวาดลั่น เสียงดุจสายฟ้าฟาดกึกก้องสะท้อนในห้วงมิตินี้

ร่างเงาเลือนรางเห็นดังนั้น อดมิได้ที่จะอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ: "เกียกๆๆ... ที่แท้ก็เป็นเจ้า อิ๋งอู๋จิ้ว!" น้ำเสียงของเขาแฝงแววล้อเล่นและเย้ยหยันอยู่บ้าง

อิ๋งอู๋จิ้วยืนอยู่เบื้องหน้าอิ๋งฉางชิง สีหน้าเคร่งขรึมดั่งสายน้ำ ดวงตาคู่นั้นจับจ้องร่างเงาเลือนรางอย่างแน่วแน่ กล่าวอย่างเย็นชาว่า "จักรพรรดิมารโลหิต หรือเจ้าคิดจะเปิดศึกก่อนเวลา?"