0283

⬢⬢⬢

ตอนที่ 283 ศิษย์ของหลิ่วเทียนฉาน

ประมุขเผ่าเทพวารีมีสีหน้ากระวนกระวาย คิ้วขมวดมุ่นเป็นปมแน่น เดินวนไปเวียนมา แววตาเปี่ยมด้วยความกังวลและจนปัญญา ทันใดนั้น เขาก็หยุดฝีเท้า กัดฟันแน่นคล้ายตัดสินใจเรื่องใหญ่หลวงได้แล้ว จึงเอ่ยกับมหาปุโรหิตที่กำลังหลับตาใคร่ครวญอยู่ด้านข้างว่า "หรือว่าพวกเราจะติดต่อพวกเขาดูดี พวกเราสองเผ่าแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กันมาหลายชั่วอายุคน บัดนี้เผ่าเรากำลังเผชิญวิกฤตครั้งใหญ่หลวงเช่นนี้ ให้พวกเขาส่งคนมาช่วยพวกเราสักหน่อย ไม่แน่อาจจะช่วยคลี่คลายสถานการณ์คับขันเฉพาะหน้าของพวกเราได้ นี่อาจเป็นความหวังสุดท้ายของพวกเราแล้ว" น้ำเสียงของประมุขเผ่าเทพวารีแฝงไว้ด้วยความหวังและความกังวลอันลึกซึ้งต่อชะตากรรมของคนในเผ่า

มหาปุโรหิตลืมตาทั้งสองข้างขึ้นอย่างกะทันหัน ในแววตามีประกายคมปลาบวาบผ่าน เขาลุกขึ้นยืนทันทีแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเด็ดขาดว่า "ไม่ได้เด็ดขาด!"

มหาปุโรหิตก้าวไปข้างหน้าสองก้าว สีหน้าเคร่งขรึม เอ่ยช้าๆ ว่า "ทำเช่นนั้นจะทำให้พวกเขาต้องเปิดเผยตัวต่อสายตาของคนภายนอกเหล่านั้นไปด้วย เมื่อใดที่พวกเขาถูกดึงเข้ามาพัวพันในวังวนนี้ ด้วยสถานการณ์ที่ขุมกำลังต่างๆ จ้องมองตาเป็นมันในยามนี้ พวกเขาก็จะต้องตกสู่ห้วงหายนะที่มิอาจกอบกู้ได้เช่นกัน ส่วนพวกเรานอกจากจะไม่ได้ความช่วยเหลือที่แท้จริงแล้ว ยังจะลากพวกเขาเข้ามาเดือดร้อนด้วย ได้ไม่คุ้มเสียอย่างยิ่ง"