0273

⬢⬢⬢

ตอนที่ 273 เขตอาคม

“นึกไม่ถึงเลยว่านายน้อยจะสามารถหยั่งรู้การใช้ยอดวิชาอภิญญาระดับนี้ได้ตั้งแต่ในขอบเขตเซียนปฐพี ช่างน่าอัศจรรย์ใจยิ่งนัก! สมแล้วที่เป็นนายน้อยของเผ่าพันธุ์เรา ช่างมีพรสวรรค์ผิดแผกเหนือคนธรรมดาอย่างแท้จริง!” อิ๋งอู๋อี้เอ่ยชื่นชมสรรเสริญอย่างไม่เสียดายคำพูด

พึงรู้ไว้ว่า จักรวาลในแขนเสื้อนั้นเป็นเต๋าอันลึกล้ำวิเศษยิ่ง โดยทั่วไปแล้ว ผู้บำเพ็ญเพียรจำเป็นต้องบรรลุถึงขอบเขตเซียนสวรรค์เสียก่อนจึงจะมีโอกาสหยั่งรู้ได้ ความมหัศจรรย์ของมันนั้นอยู่ที่สามารถเปิดโอกาสให้ผู้ใช้วิชาสร้างมิติส่วนตัวอันเป็นเอกเทศของตนเองขึ้นมา ทว่ามิตินี้ใช้ได้เพียงจัดเก็บสิ่งของเท่านั้น มิอาจบรรจุสิ่งมีชีวิตได้ ทั้งพื้นที่ก็ยังค่อนข้างคับแคบ

เมื่อเผชิญหน้ากับคำเยินยออันล้นเหลือของอิ๋งอู๋อี้ อิ๋งฉางชิงจึงได้แต่หัวเราะแก้เก้อด้วยความกระอักกระอ่วนเล็กน้อยพลางตอบกลับไปว่า “เพียงแค่โชคดีเท่านั้นขอรับ!” ด้วยความที่ประมาทเผลอเรอหลงลืมตนไปชั่วขณะ อิ๋งฉางชิงจึงลืมซ่อนแหวนเก็บของที่สวมอยู่บนนิ้วมือของตนเองเสียสนิท

หลังจากนั้นไม่นานนัก ขณะที่คนทั้งหลายยังคงมุ่งหน้าสำรวจต่อไป ทันใดนั้นพวกเขาก็ได้ค้นพบถ้ำที่มีโลหิตโพธิ์เติบโตอยู่อีกแห่งหนึ่ง ทว่าน่าเสียดายที่หากเทียบกับที่พบเจอก่อนหน้านี้แล้ว ถ้ำแห่งนี้มีขนาดเล็กกว่า และมีโลหิตโพธิ์อยู่เพียงยี่สิบสี่ผลเท่านั้น เมื่อเห็นภาพดังกล่าว อิ๋งฉางชิงจึงอดหยอกล้อขึ้นมาไม่ได้ว่า “ดูเหมือนว่าเจ้ากิเลนเพลิงตัวนี้จะบาดเจ็บอยู่บ่อยครั้งและวิ่งสะบัดเลือดไปทั่วกระมัง”