0270

⬢⬢⬢

ตอนที่ 270 นิกายเม้งก่าเพิ่มยอดฝีมืออีกครา

"นายน้อย ท่านควรจะกระจ่างในกฎของเผ่าเราใช่หรือไม่? คนที่มิใช่คนในเผ่าเรา ย่อมไม่มีทางได้เหยียบย่างเข้าถ้ำเก็บวรยุทธ์แห่งนั้นแม้เพียงครึ่งก้าว!" ชายชราที่อยู่ทางฝั่งขวามีสีหน้าเคร่งขรึม กล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่นเด็ดขาดไร้การผ่อนปรน

กวนอวี้เทียนได้ยินดังนั้น จึงรีบเอ่ยตอบว่า "ใช่แล้ว ข้าย่อมรู้อยู่แก่ใจ ทว่าครั้งนี้เป็นประมุขตระกูลที่กำชับสั่งความให้พวกเรามาด้วยกันเป็นพิเศษ" ขณะพูด เขาก็รีบล้วงเอาป้ายคำสั่งซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งอำนาจและฐานะอันสูงสุดของประมุขตระกูลออกมาจากอกเสื้อ ยื่นไปตรงหน้าชายชราทั้งสองเพื่อให้พวกเขาตรวจสอบ

หลังจากมองเห็นป้ายคำสั่งชัดเจนแล้ว ชายชราทั้งสองสบตากัน พยักหน้าน้อยๆ ให้สัญญาณ จากนั้นกล่าวขึ้นพร้อมกันว่า "ในเมื่อเป็นความประสงค์ของประมุขตระกูล เช่นนั้นก็เข้าไปเถอะ!"

ยามนี้ กวนอวี้เทียนหันไปมองเด็กหนุ่มที่อยู่ข้างกาย แล้วเอ่ยเสียงเบาว่า "เชียนสิง เจ้าเข้าไปก่อนเถอะ"

เริ่นเชียนสิงขานรับด้วยความเคารพ "ขอรับ อาจารย์!" สิ้นคำ เขาก็ก้าวย่างอย่างมั่นคงทรงพลังมุ่งหน้าไปยังถ้ำเก็บวรยุทธ์

รอจนแน่ใจว่าเริ่นเชียนสิงได้เข้าไปในถ้ำอย่างราบรื่นแล้ว กวนอวี้เทียนจึงหันกลับมาเผชิญหน้ากับผู้อาวุโสทั้งสองอีกครา ลดเสียงลงต่ำเผยความจริงอย่างมีลับลมคมใน "ผู้อาวุโสทั้งสอง บอกตามตรง เด็กคนนี้แท้จริงแล้วคือเลือดเนื้อเชื้อไขของข้าเอง เพียงแต่ระหว่างนั้นเกิดเรื่องเข้าใจผิดขึ้นบางประการ จนถึงบัดนี้จึงยังมิได้ยอมรับกันอย่างเป็นทางการก็เท่านั้น"