เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 263 มหาทวีปเก้าสูญสถาปนานิกายเม้งก่า
“สงป้า ดูจากบัลลังก์มังกรที่ใหญ่โตโอ่อ่าและสง่างามเช่นนี้แล้ว คิดว่าความทะเยอทะยานของเจ้ามิใช่เล็กน้อยเลยนะ! หรือว่าเจ้าอยากเป็นฮ่องเต้เสียแล้วหรืออย่างไร?” อิ๋งฉางชิงยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย จ้องมองสงป้าด้วยแววตาเปรยแย้ม
เมื่อสงป้าได้ยินดังนั้นก็ตกใจในใจ แต่บนใบหน้ากลับไม่แสดงสีหน้าใด ๆ รีบประสานมือคารวะแล้วตอบว่า “นายน้อยมองทะลุแล้ว ก่อนที่ผู้น้อยจะได้พบนายน้อย ผู้น้อยเคยมีความคิดเช่นนี้จริง แต่มาวันนี้ที่ได้เห็นสง่าราศีของนายน้อย ผู้น้อยก็รู้ซึ้งแล้วว่าความเพ้อฝันเช่นนี้เป็นเพียงการเพ้อเจ้อ ชาตินี้จะไม่มีความคิดเช่นนี้อีกเด็ดขาด หากผิดคำสาบาน ขอมรรคายุทธ์หยุดชะงัก ชั่วชีวินี้มิอาจก้าวหน้าแม้แต่ก้าวเดียว!” ทันทีที่เสียงสิ้นลง สงป้าก็ตั้งคำสัตย์แห่งวิถียุทธ์ต่อหน้าทุกคน เพื่อแสดงความภักดีไม่สองใจ หวั่นเกรงว่าอิ๋งฉางชิงและตระกูลอิ๋งทั้งตระกูลจะระแวงสงสัยตน
อิ๋งฉางชิงพยักหน้าเล็กน้อย กล่าวอย่างเรียบเฉยว่า “ดีมาก สงป้า เจ้าไม่ได้หลอกข้า” พูดจบ ร่างของเขาก็สั่นไหว ราวกับภูตผีที่วาบไปเหนือบัลลังก์มังกรในพริบตา แล้วค่อย ๆ ประทับนั่งลง
“อืม เก้าอี้ตัวนี้ทำได้ประณีตสบายอย่างยิ่ง ข้าชอบนัก!” อิ๋งฉางชิงเอนกายพิงบัลลังก์มังกร สีหน้ายิ้มบาง ดูเกียจคร้านตามอัธยาศัย
สงป้าที่อยู่ข้าง ๆ กับบุตรชายรีบยิ้มประจบเสริมว่า “ที่ได้นายน้อยโปรดปราน ถือเป็นเกียรติของเก้าอี้ตัวนี้ยิ่งนัก!”