เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 260 ฉินซวง
ในจังหวะนั้นเอง ชายวัยกลางคนผู้หนึ่งในชุดนินจาสีดำก็รีบพุ่งเข้าไปประคองซีเป่าที่กำลังจะล้มลงไว้ได้ทัน สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความห่วงใย รีบถามอย่างร้อนใจว่า “ซีเป่า เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง เป็นอะไรไหม”
ทว่าซีเป่ากลับอดทนต่อความเจ็บปวดอย่างหนัก ส่ายหน้าอย่างยากลำบาก พลางตอบด้วยเสียงแผ่วเบาว่า “ข้า… ข้ายังไม่ตายหรอก แต่คนผู้นี้ช่างน่ากลัวเกินไปจริง ๆ บอกหัวหน้าไปด้วย คนพวกนี้เราแตะต้องไม่ได้เลย!” พูดจบเขาก็อดไอออกมาไม่ได้อีกครั้ง มุมปากมีเลือดซึมออกมาอีกเส้นหนึ่ง
ในเวลาเดียวกัน อิ๋งฉางชิงที่ยืนอยู่ไม่ไกลมองภาพทั้งหมดด้วยสีหน้าเรียบเฉย พลางเอ่ยขึ้นอย่างเย็นชาว่า “ถงหวง พาข้าไปพบสงป้าเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นวันนี้พวกเจ้าทั้งหมดอย่าหวังว่าจะได้มีชีวิตออกไปจากที่นี่!” เสียงของเขาไม่ดังนัก แต่กลับแฝงไว้ด้วยอำนาจน่าเกรงขามที่ไม่อาจต้านทานได้
ได้ยินเช่นนั้น สองพี่น้องถงหวงก็ชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นกัดฟันเอ่ยอย่างเด็ดเดี่ยวว่า “ผู้อาวุโส ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ผู้น้อยขออาสาขอคำชี้แนะจากท่าน ไม่ว่าผลสุดท้ายจะออกมาเช่นไร พวกเราก็จะพาท่านไปหาสงป้าตามที่ท่านสั่ง” พูดจบพวกนางก็กำอาวุธในมือแน่น จ้องเขม็งไปที่อิ๋งฉางชิง เตรียมพร้อมจะลงมือได้ทุกเมื่อ