0250

⬢⬢⬢

ตอนที่ 250 หัวหน้าใหญ่

ทว่าในยามนี้ สึกาฮาระ โบคุเด็นหามีเวลาคิดลึกถึงเหตุผลเบื้องหลังนั้นไม่ เมื่อเผชิญหน้ากับศัตรูแข็งแกร่งที่ผุดขึ้นมาอย่างกะทันหันกลุ่มนี้ ในใจของเขาก็พลันลุกโชนด้วยไฟสงคราม เห็นเพียงเขาผงกศีรษะเชิด อกผาย มือทั้งสองกำด้ามกระบี่แน่น ร่างทั้งกายแผ่ไออำนาจอันแหลมคมออกมา พลางตวาดเสียงดัง “ถ้าเช่นนั้นก็ให้ข้าพเจ้าขอรับมือกับวิชาอันยอดเยี่ยมของท่านสักหน่อยเถิด!” ยังไม่ทันขาดคำ ร่างทั้งร่างของเขาก็พุ่งออกไปทางฝ่ายตรงข้ามดุจลูกศรที่หลุดจากสายธนู

ในเวลาเดียวกัน ชื่อเลี่ยนฝ่ายตรงข้ามก็ไม่ยอมอ่อนข้อเช่นกัน เปล่งเสียงก้องเช่นกัน “รบ!” ในชั่วพริบตา ทั้งสองก็ประสานกันดุจสายฟ้าสองสายปะทะกันอย่างดุเดือด เงากระบี่สับไขว้กันตลอดเวลา แสงสว่างเจิดจ้าสี่ทิศ ฝ่ายหนึ่งรุกอีกฝ่ายรับ ไม่ยอมถอยให้กัน ทุกกระบวนท่าทุกกระบวนมือล้วนแฝงไว้ด้วยอานุภาพและเจตนาสังหารอันไร้ที่สิ้นสุด

และในยามที่การศึกด้านบนกำลังดุเดือด ด้านล่างโทโยโทมิ ฮิเดโยชิกลับแอบเบือนสายตาไปยังหยกยันต์ชิ้นหนึ่งที่เอวของตน ดวงตาของเขาวูบไหวไม่แน่นอน ดูราวกับกำลังลังเลว่าควรใช้สุดยอดอาวุธลับชิ้นนี้หรือไม่

ในที่สุด หลังจากชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสียอยู่ครู่หนึ่ง โทโยโทมิ ฮิเดโยชิก็ตัดสินใจแน่วแน่ เห็นเพียงเขาไม่แสดงท่าทีใด ๆ ยื่นมือขวาออกไป ค่อย ๆ บีบหยกยันต์ชิ้นนั้นไว้ แล้วแอบส่งพลังลับ ดัง “กร้วม” เสียงหนึ่งที่คมชัด หยกยันต์ก็แตกออกตามเสียงนั้น