0204

⬢⬢⬢

ตอนที่ 204 ราชันมารทำลายผนึก

เห็นเพียงเหนือถ้ำสะกดมารของวัดเส้าหลิน เงาร่างมารสีดำขนาดมหึมาทาบทับขวางขอบฟ้า ดุจดั่งขุนเขาตระหง่านกดทับลงบนศีรษะของทุกคน เพียงแค่กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ออกมาจากเงาร่างมารนั้น ก็ทำให้ทุกคนในที่นั้นรู้สึกหายใจลำบาก ราวกับหน้าอกถูกหินยักษ์หนักพันชั่งกดทับไว้แน่น

เงาร่างมารนั้นอ้าปากกว้างเขี้ยวโง้ง สูดกลืนอย่างรุนแรงคราหนึ่ง ทันใดนั้นปราณวิญญาณมหาศาลก็ซัดสาดเข้ามาดั่งระลอกคลื่น รวมศูนย์พุ่งตรงไปยังมันอย่างไม่ขาดสาย ชั่วพริบตา พายุปราณวิญญาณสะเทือนฟ้าสะท้านดินพลันก่อตัวขึ้น กวาดม้วนไปทั่วสารทิศด้วยเสียงหวีดหวิว ภายใต้การหลั่งไหลของปราณวิญญาณอันบ้าคลั่งนี้ ความแข็งแกร่งของเงาร่างมารก็ทะยานสูงขึ้นทีละขั้นด้วยความเร็วอันน่าตกตะลึง และทะลวงผ่านขีดจำกัดอย่างรวดเร็ว ฟื้นฟูกลับมาจนถึงขีดจำกัดสูงสุดที่เสินโจวจะทนรับได้ นั่นคือเซียนมนุษย์ชั้นฟ้าที่เจ็ด

“บัดซบ ปราณวิญญาณของเสินโจวเหือดแห้งจนถึงขั้นนี้เชียวหรือ พวกเจ้าก็จงยอมกลายเป็นอาหารโลหิตของราชันผู้นี้แต่โดยดีเถอะ!” เงาร่างมารส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว เสียงนั้นดั่งอัสนีบาตฟาดระเบิด กึกก้องแสบแก้วหู

“แย่แล้ว เป็นราชันมารตนนั้นที่ถูกสะกดไว้ในส่วนลึกของถ้ำสะกดมาร!” ต๋าหมัวร้องตะโกนเสียงดัง

“พวกท่านวัดเส้าหลินสะกดราชันมารตนนี้ไว้มาโดยตลอดหรือ?” คนอื่น ๆ ต่างตื่นตระหนกตกใจ มองไปยังภิกษุเส้าหลินด้วยความไม่อยากจะเชื่อ