เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 202 สามสมบัติสู้จนตัวตาย ผู้บัญชาการพันครัวเรือนฝ่ายซ้ายมาถึง
“ปังๆๆๆ………………” เสียงปืนไฟดังกึกก้องสะเทือนฟ้าดินดังระงมขึ้นระลอกแล้วระลอกเล่า ประดุจเสียงคำรามกู่ร้องของพญามัจจุราชที่แผ่สะท้านไปทั่วทั้งผืนฟ้า
มหาปรมาจารย์คงจื้อที่คิดจะรุดหน้าไปสนับสนุนมหาปรมาจารย์คงซิ่ง ยังไม่ทันได้ก้าวเท้าออกไปกี่ก้าว ก็ถูกกระสุนที่สาดซัดมาราวห่าฝนกระหน่ำยิงเข้าใส่ ร่างกายพลันพรุนเป็นรูพรุนนับพัน ร่วงทรุดลงกับพื้นประหนึ่งหุ่นผ้าขาดวิ่น โลหิตไหลทะลักรินหลั่ง ย้อมผืนพสุธาใต้ฝ่าเท้าจนแดงฉาน บัดนี้ สี่มหาปรมาจารย์คงแห่งเส้าหลินอันเลื่องชื่อสะท้านใต้หล้า ล้วนดับสูญสิ้นแล้วทั้งหมด
“เฮ้อ!” เมื่อได้เห็นภาพอันบาดลึกกรีดหัวใจตรงหน้า มหาปรมาจารย์ฟางเจิ้งเจ้าอาวาสแห่งวัดเส้าหลินรูปปัจจุบันก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจยาว ภายในใจเปี่ยมล้นไปด้วยความโศกสลดและจนใจอันไร้ขอบเขต เขาเบิกตากว้าง จ้องมองฉากอันน่าสังเวชเวทนาเบื้องไกลตาไม่กะพริบ สองมือกำหมัดแน่น เล็บจิกเกร็งฝังลึกเข้าไปในฝ่ามือ หากแต่กลับไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดแม้แต่น้อย
ในเพลานี้ ถึงกับเริ่มบังเกิดความเคลือบแคลงสงสัยขึ้นมาว่า คำสั่งการที่บรรพจารย์หลายท่านถ่ายทอดลงมานั้น แท้จริงแล้วถูกต้องหรือไม่ สงครามครั้งนี้ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้จริงหรือ จำต้องแลกชัยชนะที่เรียกว่าด้วยราคากรรมอันแสนสาหัสสากรรจ์ถึงเพียงนี้เทียวหรือ