กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 171 นิกายบัวขาวดับสูญ (ตอนจบ)
ได้ยินเพียงเสียงระเบิดดังสนั่น “ตูม” ท่าไม้ตายของทั้งสองฝ่ายปะทะกันอย่างรุนแรง ชั่วพริบตานั้น อากาศโดยรอบคล้ายกับถูกพลังอันน่าสะพรึงกลัวทั้งสองสายนี้ฉีกกระชากออก เกิดเป็นคลื่นกระแทกอันทรงพลังยิ่งยวด แผ่กระจายออกไปรอบทิศทางอย่างบ้าคลั่งด้วยอานุภาพดุจถล่มขุนเขาคว่ำสมุทร ที่ใดที่พัดผ่าน ทรายปลิวหินบิน ต้นไม้ใบหญ้าพังทลายสิ้น
ด้วยผลกระทบจากแรงปะทะนี้ ทั้งอี้สุ่ยหานและบรรพชนขุยฮวาต่างร่างสั่นสะท้าน เซถอยหลังไปหลายก้าวติดต่อกันโดยไม่อาจควบคุม สีหน้าของพวกเขาซีดขาวลงเล็กน้อย ทว่าในแววตากลับเปล่งประกายความตื่นเต้นและเด็ดเดี่ยว