0115

⬢⬢⬢

ตอนที่ 115 น้ำใจ มอบคน

ผมขาวสามพันจั้งมองไปยังอ๋องอวิ๋นอย่างลึกซึ้ง แววตาเต็มไปด้วยความหมาย และพบว่าอ๋องอวิ๋นเองก็มีสีหน้าครุ่นคิดอย่างหนัก เห็นได้ชัดว่ายังมิได้ตัดสินใจเช่นกัน

“ให้ข้าจากไปน่ะได้ แต่เจ้าต้องรับการโจมตีของข้าหนึ่งกระบวนท่า!” ในที่สุดผมขาวสามพันจั้งก็รวบรวมความกล้าเอ่ยออกมา แววตาคู่นั้นส่องประกายเด็ดเดี่ยว

ล่างฟานอวิ๋นขมวดคิ้วเล็กน้อย แววตาฉายประกายดูแคลนวูบหนึ่ง ก่อนเอ่ยเสียงเย็น “ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา! ในเมื่อเจ้าดึงดันถึงเพียงนี้ เช่นนั้นก็ลงมือเถอะ!” สิ้นเสียง เขาก็เตรียมพร้อมรับการโจมตีของอีกฝ่าย ไอพลังทั่วร่างพลันควบแน่น ประหนึ่งขุนเขาสูงตระหง่านที่พร้อมจะปะทุได้ทุกเมื่อ