0110

⬢⬢⬢

ตอนที่ 110 เยวี่ยหลงเซวียน

“ไม่ทราบว่าท่านอ๋องมาที่นี่ด้วยเรื่องอันใด?”

ในเวลานี้ ทั้งสองฝ่ายที่เผชิญหน้ากันในสนามต่างก็หยุดการเคลื่อนไหวในมือลงพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย พวกเขาหันหน้าไปมองอ๋องอวิ๋นจูรุ่ย แม้จะไม่กระจ่างชัดว่าท่านอ๋องผู้นี้มีเจตนาอันใดกันแน่ ทว่าในใจกลับบังเกิดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมาแล้ว

“ราชันผู้นี้มาที่นี่ ย่อมอยากให้ทั้งสองฝ่ายเปลี่ยนหอกดาบเป็นผ้าแพรไหมพรรณผูกมิตร” บนใบหน้าของอ๋องอวิ๋นจูรุ่ยประดับด้วยรอยยิ้มจางๆ พลางเอ่ยปากพูดขึ้นมาช้าๆ

เมื่อได้ยินวาจานี้ สีหน้าของทุกคนในที่นั้นต่างแปรเปลี่ยนไป โดยเฉพาะราชันเผิงหมื่นและซุนอวี้ป๋อ ทั้งสองคนยิ่งขมวดคิ้วแน่น เผยให้เห็นแววเคร่งเครียดอย่างยิ่ง