ตอนที่ 258 คือสิ่งใด

ตอนที่ 258 คือสิ่งใด

“ไทเฮาตรัสล้อเล่นแล้ว เรื่องที่พระองค์เอ่ยถึง หม่อมฉันลืมเลือนไปนานแล้วเพคะ” แววตาของหร่านชิงเหยาพลิ้วไหวไร้ร่องรอย สีหน้าพลันกลับมาเป็นปกติในชั่วพริบตา เดิมทีไทเฮาคิดว่านางเป็นเช่นนี้เพราะเรื่องของหวังเหม่ยเหรินผู้ล่วงลับ ทว่าไม่เคยคิดมาก่อนว่านี่เป็นเพียงความคิดของนางเอง และเรื่องราวในอดีตเหล่านั้นที่ไม่สมควรจดจำ ก็สมควรเป็นดั่งที่ไทเฮาตรัสไว้ คือเป็นเพียงเมฆหมอกในอดีตที่จางหายไป

หร่านชิงเหยามองตามร่องรอยฝุ่นละอองอันแผ่วเบาในห้วงกาลเวลาไปยังหมิงเยี่ยที่อยู่ในอ้อมกอดของไทเฮา นางแย้มยิ้มออกมา นั่นต่างหากคือสายใยและความหวังทั้งหมดในวันข้างหน้าของนาง เป็นลำแสงอีกสายหนึ่งในห้วงเวลาของนาง