เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 249 เหมยเขียว
หร่านชิงเหยายกมือขึ้นเล็กน้อยเพื่อแสดงว่าไม่ต้องมากพิธี พระสนมทั้งหลายมีสีหน้าท่าทางแตกต่างกันไป ต่างก้มหน้ากล่าวว่า “ขอบพระทัยพระสนมเอก”
หางตาและคิ้วของหร่านชิงเหยาประดับด้วยรอยยิ้มบาง ๆ นางนั่งลงบนเก้าอี้ไม้หนานมู่ลายทองตัวหน้าสุด ปล่อยให้พวกนางกวาดสายตามองสำรวจตนเองตั้งแต่หัวจรดเท้า ยิ่งมีสายตาของบางคนที่แทบจะเกาะติดอยู่บนร่างของนาง กวาดมองนางตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าอย่างไม่เกรงอกเกรงใจ หร่านชิงเหยาจัดสายลูกปัดตรงสาบเสื้อด้านหน้า แสร้งทำเป็นไม่ใส่ใจ บังเอิญสบสายตาเข้ากับซูเฟยอย่างจัง
ซูเฟยถูกหร่านชิงเหยาจับได้โดยไม่ทันตั้งตัว ยามนั้นจึงรู้สึกกระอักกระอ่วนใจอยู่บ้าง ย่างก้าวดุจดอกบัวขยับเล็กน้อย เอี้ยวตัวไปดื่มชา ทว่าก็ยังมิอาจต้านทานแรงขับเคลื่อนจากความอยากรู้อยากเห็น หางตาเหลือบมองประหนึ่งแมลงปอแตะผิวน้ำที่เฉียดผ่านไปอย่างรวดเร็ว กระนั้นก็ยังเก็บเอาท่าทางสง่างามเปี่ยมมารยาทของหร่านชิงเหยาเข้ามาไว้ในสายตา