กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 245 เชือดไก่ให้ลิงดู
“คำว่า ‘หลวน’ หรือเพคะ” น้ำเสียงของหร่านชิงเหยาชัดเจน ทว่าในสมองกลับประหนึ่งมีเส้นด้ายนับร้อยนับพันพันกันยุ่งเหยิงจนกลายเป็นกลุ่มด้ายที่สับสน นางทั้งรู้สึกว่าตนเองชอบคำคำนี้ ทั้งยังรู้สึกว่าคำคำนี้จะก่อให้เกิดคลื่นลมลูกใหญ่ในวังหลัง เซียวจิ่งชิงได้ช่วงชิงอำนาจดูแลฝ่ายในมาให้นางครึ่งหนึ่งแล้ว ลองคิดดูเถิด หากเพิ่มคำว่า “หลวน” นี้เข้าไปอีก ตำแหน่งพระสนมเอกของนางก็แทบจะเทียบชั้นหวงกุ้ยเฟยได้แล้ว
ปลายลิ้นของหร่านชิงเหยาดุนคำคำนี้ไว้ ทำได้เพียงอาศัยความเจ็บแปลบบนปลายลิ้นเพื่อให้ตนเองมีสมาธิมั่นคงพอที่จะต้านทานความงดงามของคำคำนี้ นางยังรู้สึกอีกว่ากลิ่นดอกพุดภายในตำหนักยิ่งมายิ่งหอมตลบอบอวล หอมฟุ้งจนทำให้ผู้คนเคลิบเคลิ้มลุ่มหลง