ตอนที่ 234 คิดถึง

ตอนที่ 234 คิดถึง

รุ่งเช้าวันถัดมา หกตำหนักฝ่ายในล้วนยังคงจมอยู่ในนิทรา แสงขาวประกายขอบฟ้าแลดูคล้ายม้วนกระดาษแพรผืนหนึ่งที่แขวนลอยอยู่กึ่งกลางเวหา ดาวเดือนอันแจ่มกระจ่างค่อย ๆ ถูกแสงสว่างแยงตาเข้าแทนที่ ซีเซี่ยหลั่งน้ำตาพลางจัดแจงพัสตราภรณ์ให้สามัญชนเสิ่นจนเรียบร้อย มองดูแม่นมที่อุ้มองค์หญิงน้อยเดินเข้ามาใกล้คนทั้งสอง