กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 230 เสิ่นหนิงซิ่ว
แสงโคมในตำหนักฉินเจิ้งจุดสว่างขึ้นเพียงครึ่ง เกาเหวยยืนรออยู่ด้านนอกแล้ว เกี้ยวหยุดลงตรงหน้าบันไดหินหยกขาวของตำหนักฉินเจิ้ง เผยซิงเอ่ยเสียงเบาว่า “นายหญิงซูหรง ถึงตำหนักฉินเจิ้งแล้ว ท่านอย่าลืมคำที่พระสนมเฉินเฟยตรัสไว้เล่า”
หนิงซูหรงขยับฝีเท้าอย่างเชื่องช้า เอ่ยทิ้งท้ายอย่างแผ่วเบาประโยคหนึ่งว่า “รู้แล้ว”
เผยซิงเลิกคิ้ว สบตากับเกาเหวยแวบหนึ่ง ก่อนจะพาคนหลบเข้าไปในมุมมืด เกาเหวยยิ้มแย้มก้าวขึ้นมาต้อนรับหนิงซูหรง “ไอ้หยา นายหญิงซูหรงท่านมาแล้ว ฝ่าบาททรงรอท่านอยู่ข้างใน ท่านรีบเข้าไปเพียงลำพังเถิด บ่าวผู้น้อยกับนางกำนัลข้างกายท่านจะรออยู่ข้างนอกนี้เอง”