ตอนที่ 227 คำพูดเหลวไหล

ตอนที่ 227 คำพูดเหลวไหล

“ขอบใจเจ้ารึ” หร่านชิงเหยาเงยหน้าขึ้นฉับพลัน แววตาพลันนิ่งงันไป “ข้าผู้นี้ควรขอบใจเจ้าด้วยเรื่องอันใด ขอบใจที่เจ้ามิได้ลงมือสังหารข้าผู้นี้อย่างอำมหิต หรือควรขอบใจที่วันนั้นเจ้าเด็ดขาดพอ มิได้ชักช้าเยิ่นเย้อยามทำร้ายข้าผู้นี้ กลับทำให้ข้าผู้นี้มองเห็นธาตุแท้ของเจ้าได้ชัดเจน ยามลงมือจัดการเจ้าจึงมิต้องใจอ่อนแม้แต่น้อย หรือบางทีอาจจะต้องขอบใจเจ้า ที่ไว้ชีวิตข้าผู้นี้ไว้หนึ่งสาย เพื่อให้ข้าผู้นี้สืบสาวตามรอยไปเอาผิดผู้บงการเบื้องหลังเจ้าได้ และควรขอบใจเจ้า ที่เหลือพลังชีวิตไว้ให้บุตรสาวของตนเองสายหนึ่ง”