ตอนที่ 225 ดวงตา

ตอนที่ 225 ดวงตา

“หม่อมฉันเข้าใจเพคะ” หร่านชิงเหยากะพริบตา ปราศจากอารมณ์ความรู้สึกใด ๆ แพขนตายาวดุจพัดบดบังประกายความชิงชังอันเยือกเย็นยิ่งยวดในส่วนลึกของดวงตาไว้อย่างเลือนราง “หนิงซูหรงรนหาที่ตายเอง ซ้ำยังพลอยลากองค์ชายพระองค์น้อยให้ต้องรับเคราะห์ไปด้วย หม่อมฉันย่อมตระหนักถึงความร้ายแรงของเรื่องนี้ ฝ่าบาทโปรดวางพระทัยเพคะ”

เซียวจิ่งชิงโอบกระชับกอดนางแน่นขึ้นโดยไร้สุรเสียง ริมฝีปากแตะเบา ๆ ที่เส้นผมดำขลับของนาง ก่อนจะตรัสด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เจ้าจะต้องเป็นมารดาที่ดีคนหนึ่ง แม้เราจะโศกเศร้าต่อเด็กที่ถือกำเนิดขึ้นมาในนครหลวง ทว่าในใจเรากลับเฝ้ารอคอยลูกของเจ้ากับเราอย่างยิ่งยวด จนเราเองยังรู้สึกว่าตนเองแทบจะเดินวนเข้าสู่ทางตันเสียแล้ว”