ตอนที่ 223 สิ้นพระชนม์

ตอนที่ 223 สิ้นพระชนม์

รอจนเหมียนหลิ่วตบตีจนหมดแรง นางหอบหายใจถี่พลางคลานลงมาจากร่างของเซียงหลาน หร่านชิงเหยาจึงเอ่ยเสียงเรียบว่า “พอได้แล้ว เผยซิง มัดตัวเซียงหลานไว้ โยนไปที่ห้องว่างในโถงชั้นหลัง มัดนางไว้บนเตียงให้ข้าผู้นี้ อย่าได้ให้น้ำให้อาหารแก่นาง”

เซียงหลานตะเกียกตะกายลุกขึ้นมานั่งอย่างดิ้นรน ใบหน้าบวมเป่งจนแม้แต่จะเอ่ยปากยังยากลำบาก ทว่ายังคงโขกศีรษะพลางคุกเข่าคลานมาเบื้องหน้าหร่านชิงเหยา อ้อนวอนขอความเมตตาอย่างร้อนรนว่า “พระนาง พระนาง เพคะ พระองค์เคยตรัสว่าจะทรงละเว้นหม่อมฉัน พระนาง เพคะ พระองค์จะตรัสแล้วไม่รักษาคำพูดมิได้นะเพคะ พระนาง หม่อมฉันผิดไปแล้ว หม่อมฉันผิดไปแล้ว ขอพระนางทรงไว้ชีวิตด้วยเพคะ”

หางตาของหร่านชิงเหยาพาดผ่านความรังเกียจสายหนึ่ง หากเซียงหลานใจแข็งเด็ดเดี่ยวไม่ปริปากแม้แต่ครึ่งคำ หร่านชิงเหยาอาจจะยังมองนางสูงขึ้นสักส่วน ทว่าคาดไม่ถึงว่านอกจากจะเป็นคนขลาดเขลาไร้กระดูกสันหลังแล้ว ยังโง่เขลาเบาปัญญาดั่งสุกรอีกด้วย