ตอนที่ 214 โอกาสอันเหมาะสม

ตอนที่ 214 โอกาสอันเหมาะสม

ฝีเท้าของเซียวจิ่งชิงหนักหน่วงยิ่งนัก ประหนึ่งพัดพาวายุหมุนสายหนึ่งเข้ามา เพียงชั่วพริบตาต่อมาก็มาหยุดอยู่ข้างกายหร่านชิงเหยา โอบกอดหร่านชิงเหยาที่กำลังตกตะลึงเข้าสู่อ้อมอกอย่างแนบแน่น ราวกับจะฝังลึกเข้าไปในกระดูกและเนื้อหนังของตนให้ผสานกลมกลืนเป็นหนึ่งเดียว

เต๋อเฟยที่อยู่ด้านหลังของเขาก็ชะงักฝีเท้าลงแทบจะพร้อม ๆ กัน ดวงตาดำขลับคู่นั้นไหววูบสลับไปมาอยู่หลายครา เท้าครึ่งข้างที่ก้าวล่วงเข้าไปแล้วจึงชักกลับคืนมา พลางเอ่ยเสียงแผ่วเบา “ไปที่ตำหนักหนิงซูหรง”

“เพคะ” จูเหยียนกวาดสายตามองภายในตำหนักคราหนึ่ง ทุกคนต่างก้มหน้าต่ำ ทยอยเรียงแถวเดินออกไป หลงเหลือเพียงฝ่าบาทและเฉินเฟยสองคนเท่านั้นที่แทบจะหลอมรวมแนบชิดเป็นร่างเดียวกัน