ตอนที่ 209 แมลงรำคาญ

ตอนที่ 209 แมลงรำคาญ

“นายหญิง ดึกมากแล้ว หม่อมฉันทาขี้ผึ้งผิวหิมะให้ท่านนะเจ้าคะ ไม่ว่าจะมีประโยชน์หรือไม่ อย่างน้อยก็เป็นขี้ผึ้งยาที่แพทย์หลวงหวังจ่ายให้ ย่อมไม่ผิดพลาดแน่” ซีเซี่ยย่อกายลง ถอดรองเท้าและถุงเท้าของหนิงซูหรงออก พลางเงยหน้ากล่าวว่า “วันมะรืนท่านเชิญพระสนมเฉินเฟย ทั้งยังมีเวินเจาอี๋ จิ้งเยว่หรงมาพบปะสังสรรค์กันที่ตำหนักเรามิใช่หรือเจ้าคะ สองวันนี้หม่อมฉันจะไปเรือนเพาะดอกไม้ กรมเครื่องต้น สั่งให้คนในวังเหล่านั้นตระเตรียมของเพิ่มอีกสักหน่อย จะได้ช่วยเชิดหน้าชูตาได้บ้าง”

ซีเซี่ยเอ่ยปากไปพลางชโลมทาให้หนิงซูหรงไปพลาง แม้แต่บนเท้าและแขนก็มิได้ตกหล่น ใช้ความอบอุ่นของฝ่ามือละลายขี้ผึ้งยาทีละนิ้ว ๆ ประคบลงบนผิวพรรณส่วนที่หนิงซูหรงอาจเผยออกมาโดยไม่ตั้งใจในยามกลางวัน จู่ ๆ นางก็ร้องอุทานเบา ๆ “นายหญิง ที่ด้านในแขนของท่าน เหตุใดจึงมีจุดแดง ๆ เล่าเจ้าคะ”

“ตรงไหนหรือ” หนิงซูหรงประหลาดใจ ยกแขนขึ้นมา ก็พบจุดแดงเล็ก ๆ สองสามจุดที่ด้านในแขนท่อนล่างจริง ๆ เมื่อเพ่งมองดู พบว่าเป็นตุ่มนูนเล็ก ๆ สองสามตุ่ม