ตอนที่ 207 ต้นฤดูใบไม้ผลิ

ตอนที่ 207 ต้นฤดูใบไม้ผลิ

พระสนมซูเฟยจัดปิ่นไข่มุกที่พันกันยุ่งอยู่บนศีรษะอย่างไม่เป็นธรรมชาติ ชะลอฝีเท้าลงอย่างเย่อหยิ่งทระนง ทว่าในวาจายังคงแฝงไว้ด้วยความคาดหวังอยู่หนึ่งส่วน “ที่แท้ก็คือขันทีเกานี่เอง มีอันใดหรือ? เป็นฝ่าบาทที่มีพระราชโองการอันใดจะมอบให้ข้าผู้นี้หรือ?”

“บ่าวผู้น้อยขอถวายพระพรพระนางพ่ะย่ะค่ะ” เกาเหวยทำความเคารพ “ทรงคาดเดาได้ถูกต้องจริง ๆ พ่ะย่ะค่ะ วันนี้บ่าวผู้น้อยมา ก็ด้วยนำพระดำรัสของฝ่าบาทมาจริง ๆ”

“คือสิ่งใด?” พระสนมซูเฟยก้าวประชิดเข้าไปหนึ่งก้าว