ตอนที่ 199 น้ำผึ้งบุปผา

ตอนที่ 199 น้ำผึ้งบุปผา

หิมะหยุดตกเผยให้เห็นท้องนภาอันแจ่มใส หิมะละลายกลายเป็นหยาดน้ำเย็นเยียบ ไหลรินลงมาตามโครงสร้างขื่อบนสันหลังคา หิมะใต้ระเบียงที่ยังมิทันละลายถูกหยดน้ำเซาะจนกลายเป็นแอ่งน้ำเล็ก ๆ เสียงหยดน้ำดังกังวานเป็นจังหวะ บ่งบอกว่าวสันตฤดูที่ดอกไม้ผลิบานอยู่ไม่ไกลแล้ว

“คิก ๆ ๆ” ครั้นม่านบรรทมอันหนาหนักถูกเลิกขึ้นและทิ้งตัวลง เสียงหัวเราะใสกระจ่างอันเป็นเอกลักษณ์ของเด็กน้อยก็แว่วออกมาจากโถงชั้นใน เหมียนหลิ่วประคองกิ่งเหมยแดงแย้มยิ้มก้าวเข้ามาในตำหนักแล้วเอ่ยว่า “ขอถวายพระพรพระนาง และนายหญิงทุกท่านเพคะ พระนางเพคะ นี่คือเหมยแดงที่เพิ่งเด็ดมาสด ๆ ใหม่ ๆ หม่อมฉันจะนำมาจัดวางไว้ภายในตำหนัก โดยปักลงในแจกันกระเบื้องเคลือบสีขาวนะเพคะ”

หร่านชิงเหยาเท้าข้อศอกลงบนโต๊ะริมหน้าต่าง เงยหน้าขึ้นมองเหมยแดงในแจกันกระเบื้องเคลือบสีขาวข้างกายที่เพิ่งเด็ดมาเมื่อ 2-3 วันก่อน ดอกไม้ที่แย้มบานก่อนหน้านั้น บางทีอาจเป็นเพราะภายในตำหนักอบอุ่นเกินไป จึงเริ่มเหี่ยวเฉาลงแล้ว ดูราวกับสภาพที่ถูกน้ำค้างแข็งกัดจนทำได้เพียงห้อยอยู่บนกิ่งไม้แห้งอย่างอ่อนแรง หร่านชิงเหยาพยักหน้าพลางเอ่ยว่า “เปลี่ยนเสียเถิด”