กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 190 สี่มื้อต่อวัน
อากาศเย็นเยียบทยอยเรียงแถวเข้าไป น้ำเปรี้ยวที่เอ่อขึ้นมาเมื่อครู่พลันสลายหายไปจนสิ้น เซียวจิ่งชิงเงยหน้ามองเล่อซิน เล่อซินเข้าใจความหมายในทันที แอบเปิดประตูตำหนักออกไป ปล่อยให้คนทั้งสองอยู่ภายในตำหนัก
เซียวจิ่งชิงโอบไหล่หร่านชิงเหยา รั้งพานางให้ออกห่างจากสายลมและสายฝนเล็กน้อย หร่านชิงเหยาหลุบตายิ้มบาง “ทัศนียภาพยามพลบค่ำกลางฝนสารทเช่นนี้ ฝ่าบาทไม่ทรงรู้สึกว่าได้อรรถรสไปอีกแบบหรือเพคะ”
“เจ้าชอบก็ดีแล้ว อย่าให้หนาวสั่นเล่า” เซียวจิ่งชิงยิ้มอย่างจนใจ คีบเต้าหู้ยัดไส้หนึ่งตะเกียบลงในชามของหร่านชิงเหยา