กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 187 ไม้เด่นถูกลมรังแก
บนทางเสด็จในวัง เซียวกุ้ยจีเอ่ยจบประโยคยาวเหยียด อารมณ์เบิกบานยิ่งนัก ปลายคิ้วเรียวรูปใบหลิวเลิกขึ้น ฝีเท้าก้าวเดินแผ่วเบาอย่างยิ่ง ตั้งแต่เซียวกุ้ยจีตกอับ ไป๋หรุ่ยก็แทบมิเคยเห็นนางมีความสุขเช่นนี้มาก่อน จึงอดเอ่ยปากมิได้ว่า “นายหญิง ท่านตรัสกับหนิงเยว่หรงมากมายถึงเพียงนี้ เพื่อสิ่งใดกันเจ้าคะ นิสัยทื่อมะลื่อดั่งท่อนไม้ของนาง มิแน่ว่าจะกล้าขัดเคืองซินกุ้ยผิน หรือตั้งตนเป็นศัตรูกับซินกุ้ยผินเพราะเรื่องนี้หรอกเจ้าค่ะ นางน่ะ มิมีขวัญกล้าปานนั้นหรอก”
ไป๋หรุ่ยเผยความเหยียดหยามออกมาเล็กน้อย อีกทั้งยังดูแคลนหนิงเยว่หรงอยู่บ้าง