เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 157 เหตุใดเจ้าต้องทำร้ายข้า
เซียวจิ่งชิงแปรเปลี่ยนเป็นเดือดดาลในชั่วพริบตา แย่งชิงชาดตลับนั้นมาแล้วฟาดลงบนพื้นอย่างรุนแรง น้ำเสียงเย็นเฉียบราวกับแช่เศษน้ำแข็งชวนให้ผู้คนขนลุกชัน “ไป พาตัวเซียวกุ้ยจีมา”
“พ่ะย่ะค่ะ” เรื่องราวเกิดขึ้นกะทันหัน เกาเหวยลุกขึ้นด้วยความตื่นตระหนก รีบร้อนวิ่งออกไป ยามจะพ้นตำหนักเจาหยางยังไม่ลืมที่จะเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก ค่ำคืนนี้ไร้ลมไร้เมฆ ชะตาลิขิตให้เป็นค่ำคืนที่ไม่ธรรมดาเสียแล้ว
ทันทีที่เกาเหวยมาถึงตำหนักฉางเล่อ แสงโคมในโถงหลักและตำหนักข้างก็สว่างขึ้นทีละดวง อิ๋งเจาอี๋พิงประตูตำหนักอย่างเย็นชา ปล่อยเกศาดำสยาย ในค่ำคืนที่ลมหนาวหวนกลับมาเยือน นางเพียงคลุมเสื้อชั้นนอกตัวเดียว เกาเหวยยิ้มไม่ถึงดวงตา ถวายพระพรต่ออิ๋งเจาอี๋ “ขอถวายพระพรอิ๋งเจาอี๋ บ่าวผู้น้อยมาเชิญเซียวกุ้ยจีขอรับ รบกวนการบรรทมของนายหญิง เป็นความผิดของบ่าวผู้น้อยเอง”