เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 140 อาวุธคมกล้า
หร่านชิงเหยาก้าวลงจากเกี้ยวแล้ว เท้าเหยียบย่ำลงบนชั้นหิมะบาง ๆ เสียง “ซาซา” ดังแว่วบนทางเสด็จในวังอันเงียบสงัด เผยซิงก้มศีรษะลง ชายกระโปรงลายร้อยบุปผาสีม่วงสำหรับงานเลี้ยงสะท้อนเข้าสู่สายตา แววตาของเขาไหววูบชั่วครู่ รอคอยให้คนตรงหน้าเอ่ยปาก
หลังหร่านชิงเหยาลงจากเกี้ยวก็กวาดสายตามองสำรวจรอบตัวเผยซิง ดูท่าทางพอเซียวจิ่งชิงออกจากแท่นหว่านชิง คนผู้นี้ก็ถูกจัดแจงให้มายังตำหนักเจาหยางทันที เพียงแต่ยังมิได้เข้าไป นับว่าเป็นคนที่รู้ธรรมเนียมผู้หนึ่ง นางใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่งแล้วเอ่ยว่า “ในตำหนักของข้าผู้นี้ยังไม่มีขันทีหัวหน้าฝ่ายใน เจ้าจะมาก็ใช่ว่าจะไม่ได้ แต่เจ้าเป็นคนของตำหนักฉินเจิ้ง การใช้เจ้า ช่างเป็นการใช้งานคนมีความสามารถเกินหน้าที่ไปบ้างจริง ๆ”