เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 124 ทรงยืนกรานจะพระราชทานรางวัล
ภายในตำหนักเฟิ่งอี๋มีระบบทำความร้อนใต้พื้นแผ่กระจายไปทั่วทั้งตำหนัก แม้จะเดินเท้าเปล่าอยู่ด้านบนก็ไม่รู้สึกหนาวเหน็บ ทั้งยังเป็นเพราะฮองเฮาทรงตั้งครรภ์ จึงทรงกลัวความร้อนเป็นพิเศษ หน้าต่างช่องตารางภายในตำหนักจึงถูกแง้มไว้ช่องหนึ่งทุกวัน ภายในตำหนักราวกับอยู่ในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ ดอกชาซานเป่าจูยังคงเบ่งบานตามปกติ ช่วยเพิ่มพูนเสน่ห์อันเย้ายวนขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
“ซูเฟย หนิงหว่านอี๋ เหลียงเจี๋ยอวี๋ เหลียงเจี๋ยอวี๋ หรั่นชงอี๋ จิ้งกุ้ยเหริน...” ปลายนิ้วของฮองเฮาจิกลงบนกระดาษหลายแผ่น ค่อย ๆ เพิ่มแรงขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งท้ายที่สุด แววตาก็มืดครึ้มดั่งสายน้ำ ทรงเอ่ยพระนามประทานบนใบบันทึกการถวายงานยามค่ำทีละตัวอักษร จนเนี่ยนตงที่อยู่แทบพระบาทมือสั่นเทิ้มขึ้นมาคราหนึ่ง ไม่อาจควบคุมแรงมือเอาไว้ได้