เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 120 พระราชทานสมรส
ณ ตำหนักฉืออัน เนี่ยนอวิ๋นยืนด้วยสีหน้าเคร่งขรึมอยู่เบื้องหลังฮองเฮา สายตาจับจ้องไปยังท้ายทอยของฮองเฮาผู้เกล้ามวยผมเหินสวรรค์ ท่ามกลางเรือนผมดำขลับกลับแซมด้วยเส้นผมสีเงินสายหนึ่งอย่างคาดไม่ถึง ขนตาของเนี่ยนอวิ๋นสั่นไหวเล็กน้อย พระนางฮองเฮามีพระชนมายุเพียงเท่าใดกัน กลับมีผมขาวบังเกิดเสียแล้ว เมื่อใคร่ครวญดู ภายในใจของพระนางคงขมขื่นยิ่งนัก
ภายในตำหนัก ฮองเฮาทรงอุ้มครรภ์ประทับนั่งสง่างามบนที่นั่งสูงสุด ฮูหยินเว่ยมีสีหน้าเฉยชาพลางปรายตามองผู้ที่กำลังถวายพระพรฮองเฮาอยู่บนพื้นด้วยความเย็นชา ดวงตาคู่หนึ่งแทบอยากจะเฉือนเนื้อสองตำลึงลงมาจากร่างของคนผู้นั้นบนพื้นเสียให้ได้
คนที่คุกเข่าอยู่กลางตำหนักทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้โดยสิ้นเชิง เอาแต่เปล่งเสียงถวายพระพรฮองเฮาด้วยความสบายใจ “หม่อมฉันถวายพระพรพระนางฮองเฮา ขอพระนางทรงพระเกษมสำราญเพคะ”