ตอนที่ 93 ทำสุดความสามารถ

ตอนที่ 93 ทำสุดความสามารถ

เกาเหวยประคองน้ำชาร้อนที่เตรียมไว้เข้าไปอย่างสั่นเทา รินใส่ถ้วยหนึ่งใบแล้วค่อย ๆ วางลงข้างพระหัตถ์ของเซียวจิ่งชิง เอ่ยขึ้นว่า “ฝ่าบาท เจ้าเด็กเปรตเผยซิงนั่นได้บอกกับบ่าวผู้น้อยแล้วขอรับ ว่าเขายินยอม”

“โอ้ เขาพูดความจริงกับเจ้างั้นรึ” เซียวจิ่งชิงค่อย ๆ จิบหนึ่งคำเพื่อจิบให้ชุ่มพระศอ

เกาเหวยยิ้มประจบพลางกล่าว “ขอรับ ชั่วขณะนั้นเขาก็ตระหนักตกลงใจไม่ได้ คิดถึงว่าข้างพระวรกายฝ่าบาทจะขาดคนปรนนิบัติรับใช้ไปหนึ่งคนก็กลัดกลุ้มใจแทบตาย อีกใจหนึ่งก็รู้สึกว่าฝ่าบาทประทานโอกาสครั้งใหญ่เทียมฟ้าให้ หากคว้าไว้ไม่ได้ภายหน้าคงเสียดาย อีกทั้งยังเกรงว่าจะทำให้พระประสงค์อันดีของฝ่าบาทต้องสูญเปล่า เป็นบ่าวผู้น้อยที่เกลี้ยกล่อมเขาไปสองสามประโยค เขาถึงได้ยอมฟังและวางใจลงขอรับ”