เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 89 นางกำนัลชั้นหนึ่ง
วังหลังเงียบสงบลงไปครึ่งเดือนเศษเพราะเรื่องที่อวิ๋นเจี๋ยอวี๋แท้งบุตร จากนั้นจึงกลับมามีชีวิตชีวาดังวันวานอีกครา ฮองเฮามีพระเสาวนีย์เป็นพิเศษ งดถวายพระพรหนึ่งเดือนให้อวิ๋นเจี๋ยอวี๋ เพื่อให้นางพักฟื้นร่างกายให้ดี
หร่านชิงเหยาได้ยินข่าวคราวที่หลิงซินนำมารายงานก็ยิ้มบาง ๆ คำนวณดูวันเวลา ครรภ์ของฮองเฮาจวนจะครบสามเดือนแล้วโดยไม่รู้ตัว ย่อมเป็นช่วงเวลาที่มีสิ่งพึ่งพิงจนไร้ความเกรงกลัว
สายตาน้อยใหญ่ทั่วทั้งวังหลังต่างจับจ้องไปที่ฮองเฮาเพียงผู้เดียว ด้วยอวิ๋นเจี๋ยอวี๋มิใช่ภัยคุกคามอีกต่อไปแล้ว หร่านชิงเหยาหัวเราะเยาะ พลันนึกถึงวาจาของหวันกุ้ยผินเมื่อครั้งไปถวายพระพรเมื่อเช้านี้
“อวิ๋นเจี๋ยอวี๋ช่างไร้วาสนานัก ทว่าก็นับว่าพลิกวิกฤตเป็นโอกาส บัดนี้ได้เลื่อนเป็นถึงลำดับขั้นเจี๋ยอวี๋แล้ว หากให้หม่อมฉันกล่าว ก็มิได้ขาดทุนอันใดเลย ด้วยเด็กคลอดออกมาแล้ว ผู้ใดเล่าจะรู้ว่าจะเลี้ยงจนเติบใหญ่ได้หรือไม่”