เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 86 ซูหยวน
ยามเข้าถวายพระพร ฮองเฮาย่อมเอ่ยถึงเรื่องที่อวิ๋นกุ้ยเหรินแท้งบุตรอย่างเลี่ยงมิได้ ทั้งยังทอดถอนใจไม่หยุด ถึงกับหลั่งน้ำตาออกมาสองสามหยดพลางตรัสว่า “เดิมทีข้าผู้นี้คิดว่าอวิ๋นกุ้ยเหรินเป็นคนมีวาสนา มิคาดคิดเลยจริง ๆ เหตุใดจึงแท้งบุตรไปได้เล่า เจินเฟย เจ้าต้องดูแลอวิ๋นกุ้ยเหรินให้ดี ยาที่ควรให้กองแพทย์หลวงใช้ก็ห้ามตระหนี่เด็ดขาด ที่ข้าผู้นี้ยังมีโสมพันปีอยู่อีกหนึ่งหัว ก็มอบให้อวิ๋นกุ้ยเหรินไปด้วยเถิด”
การกระทำเช่นนี้ของฮองเฮา เจินเฟยรู้สึกคุ้นเคยเป็นอย่างยิ่ง ในอดีตนางเองก็มิใช่ปลอบประโลมตนเองเช่นนี้หรอกหรือ
แมวร้องไห้ให้หนูตาย ฮองเฮามักเชี่ยวชาญช่ำชองกับวิธีนี้มาแต่ไหนแต่ไร
เจินเฟยเม้มริมฝีปากเบา ๆ พลางเอ่ยว่า “เพคะ หม่อมฉันจะดูแลอวิ๋นกุ้ยเหรินและเหล่าพี่น้องจากตำหนักต่าง ๆ ให้ดีอย่างแน่นอน หวังว่าเหล่าพี่น้องจากตำหนักต่าง ๆ จะสามารถสืบสกุลขยายกิ่งก้านให้ฝ่าบาทได้โดยเร็ว เพื่อที่จะได้ให้พระนางฮองเฮาทรงเสียดายน้อยลงบ้างเพคะ”