กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 83 กานพลูหยก
ตำหนักฉินเจิ้งสว่างไสวขึ้นทันตา เซียวจิ่งชิงห้ามปรามหร่านชิงเหยาไม่ให้ลงจากเตียง ตัวเขาเองรีบคลุมเสื้อตัวนอกพลางเอ่ยว่า “เจ้าไม่ต้องไปแล้ว ตำหนักเงาเมฆาคงวุ่นวายยิ่งนัก เราไปประเดี๋ยวเดียวก็กลับ”
ในใจของเซียวจิ่งชิงก็ร้อนรนเช่นกัน นี่คือทายาทคนแรกของเขา ขณะเดียวกันเขาก็มีความคิดอื่นต่อเด็กคนนี้อยู่ด้วย เมื่อได้ยินกะทันหันว่าอวิ๋นกุ้ยเหรินแท้งบุตร ในใจของเซียวจิ่งชิงส่วนใหญ่ย่อมอยากรู้ความเป็นไปของเด็กในครรภ์ของอวิ๋นกุ้ยเหรินในยามนี้
“ฝ่าบาททรงช้าลงหน่อยเพคะ ขันทีเกา” หร่านชิงเหยาลงจากเตียงด้วยเท้าเปลือย ผูกผ้าคลุมให้เซียวจิ่งชิงแล้วส่งเสียงเรียกเกาเหวย “ขันทีที่หามเกี้ยวต้องกำชับให้พวกเขาคอยระวัง ถือโคมไฟเพิ่มอีกสองสามคัน”
“พ่ะย่ะค่ะ” เกาเหวยผงกศีรษะรัวเร็ว แล้วออกไปจัดการ