ตอนที่ 59 เจตนาจงใจ

ตอนที่ 59 เจตนาจงใจ

เมื่อเทียบกับอารมณ์อันสุขสงบผ่อนคลายของหร่านชิงเหยาแล้ว ภายในตำหนักเจาหยางกลับเป็นอีกภาพหนึ่งที่โกลาหลวุ่นวายราวกับศึกสงคราม

“นายหญิง สิ่งของเหล่านี้จะให้เอาไปด้วยทั้งหมดหรือไม่เจ้าคะ” ปั้นเซี่ยสั่งการให้ขันทีน้อยที่มาช่วยย้ายตำหนักปิดหีบไม้ฮวาคู่หนึ่ง นี่คือสิ่งที่นายหญิงนำติดตัวมาเองเมื่อครั้งเข้าวัง ไม่อาจเทียบกับหีบไม้แดงในวังได้เลย เวลาผ่านไปไม่ถึงหนึ่งปี ครั้นเปิดออกก็มีกลิ่นอับโชยมา ต้องผึ่งแดดไว้ข้างนอกค่อนวันจึงจะพอใส่สิ่งของลงไปได้บ้าง

นับตั้งแต่อวิ๋นกุ้ยเหรินกลับมาจากตำหนักเฟิ่งอี๋ มโนจิตก็กระสับกระส่ายไม่สงบ ในหัวปรากฏแววตาที่ฮองเฮามองนางวนเวียนอยู่ตลอดเวลา ราวกับอสรพิษร้ายตัวหนึ่งที่รัดพันอยู่บนยอดดวงใจ นางหันศีรษะไปอย่างเหม่อลอยเพื่อมองหาต้นเสียง

“กุ้ยเหริน กุ้ยเหรินเจ้าคะ” ปั้นเซี่ยก้าวข้ามกองเสื้อผ้าเครื่องนอนที่สุมอยู่บนพื้น ยื่นมือไปโบกตรงหน้าอวิ๋นกุ้ยเหรินพลางเอ่ยว่า “กุ้ยเหรินท่านเป็นอันใดไปหรือเจ้าคะ สิ่งของที่นี่เก็บกวาดไปเกือบหมดแล้ว พวกเรารีบตามขันทีน้อยไม่กี่คนนี้ไปยังตำหนักเงาเมฆากันเถิด ประเดี๋ยวพอแดดออกจะยิ่งแผดเผาแรงขึ้น ท่านต้องระวังรักษาร่างกายให้จงดีนะเจ้าคะ”