ตอนที่ 37 สิ่งที่เห็นกับตาและเรื่องที่ได้ยินมา

ตอนที่ 37 สิ่งที่เห็นกับตาและเรื่องที่ได้ยินมา

หร่านชิงเหยานั่งอยู่บนเตียงนอน หลุบสายตาลง นั่งอยู่อย่างเงียบสงบพลางตั้งใจฟังเสียงด้านนอก วันนี้นางเปลี่ยนมาสวมฉลองพระองค์บรรทมสีบัวชมพู เผยให้เห็นเท้าขาวผุดผ่องคู่งามขนาดพอมือที่เขย่งขึ้นเบา ๆ

นอกจากปิ่นพู่ระย้าไข่มุกลายหลิงฮวาที่ประดับอยู่บนเรือนผมเพียงชิ้นเดียวแล้ว บนกายก็ไร้ซึ่งเครื่องประดับอื่นใดอีก ช่างดูสะอาดสะอ้านหมดจดเพียงลำพัง

เล่อซินเฝ้าอยู่ด้านนอกตำหนัก สายตาคอยเหลือบมองไปทางประตูอยู่ไม่ขาด คำนวณชั่วยามดูแล้ว ฝ่าบาทน่าจะเสด็จมาถึงแล้ว

เป็นไปตามคาด เกี้ยวจักรพรรดิมลอยมาหยุดลงที่ด้านนอกตำหนักเจาหยางพร้อมกับเสียงขานก้องของเกาเหวยว่า “ฝ่าบาทเสด็จ” เซียวจิ่งชิงจัดฉลองพระองค์มังกรสีดำอมแดงให้เข้าที่แล้วก้าวลงจากเกี้ยว เกาเหวยคำนวณระยะพลางเดินตามหลังพระองค์ไป

อย่ามองว่ายามนี้ฝ่าบาทจะทรงสงบนิ่งเป็นที่สุด ยามบ่ายตอนที่ทรงทราบว่าชาดอกบัวถูกเบิกไปห่อหนึ่ง สีพระพักตร์ตอนนั้นนับว่ายอดเยี่ยมจริง ๆ

เกาเหวยหวนคิดขึ้นมาในตอนนี้ ก็ยังอดขำไม่ได้